top of page
even voorstellen
Mijn naam is Jolanda en ik ben een moeder van 4 zoons,  partner van een lieve man en eigenaar van Huisje 33, een fijne plek op de Veluwe. Ik ben creatief, ondernemend en zie graag mogelijkheden.
 
Ik ben lange tijd opzoek geweest naar antwoorden op levensvragen. In  2024 kwam Een Cursus in Wonderen op mijn pad, wat mij veel nieuwe inzichten gaf.
​
Vooral over hoe onze gedachten, overtuigingen en angsten bepalen hoe we naar onszelf en de wereld kijken.
​
Het blijft voor mij een boeiende ontdekkingstocht.

 

 

het verhaal achter deze plek

Toen
 
Huisje 33 is in de loop der jaren organisch met mij meegegroeid. Begin 2000 woonde ik hier 5 jaar met 3 van mijn kinderen. Toen ik zwanger raakte van mijn vierde zoon, paste ons gezin niet meer in dit fijne, veilige huisje en besloot ik het te verkopen. Achteraf liep het anders.

 
Met de komst van Airbnb zag ik als ondernemer en binnenhuisarchitect nieuwe mogelijkheden. Door het huisje zich te laten onderscheiden en met passie in te richten, ontstond er onverwacht een inkomstenbron.
 
In de jaren daarna veranderde de bestemming regelmatig. Van permanente verhuur naar recreatieve verhuur, van Zen Holiday Home naar prive sauna. Huisje 33 bewoog steeds met mij mee.
 
Totdat in 2024 een nieuwe fase in mijn leven aanbrak. Er veranderde veel. Ik mocht van moeten naar mogen gaan, van fixen naar de bedoeling. Een bijzondere reis, met hobbels, gaten en grote hoogtes.

Nu
​
Laatst wandelde ik met een vriendin en we brainstormden over onze verantwoordelijkheid als mens. Over wat wij zelf kunnen bijdragen aan een vredigere wereld.

 
We kwamen tot de conclusie dat vrede bij onszelf begint. Niet door de wereld te willen veranderen, maar door anders naar de wereld te leren kijken.
 
Tijdens dat gesprek ontstond het idee van een plek waar gelijkgestemden elkaar in stilte kunnen ontmoeten. Zonder verhalen, zonder ruis, maar met ruimte voor echte ontmoeting.

Zoals Willem Glaudemans zegt: 'Liefde ontmoet liefde, dankbaarheid ontmoet dankbaarheid & vreugde ontmoet vreugde.'


De volgende ochtend werd ik wakker en ineens zag ik het.  Die plek bestond al. Ik had het alleen nog niet op die manier bekeken.

Huisje 33 mocht een Stilteplek worden & ik de herderin.

 

​
​
bottom of page